ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 306 / 5

ประโยค๒ - พระพิมพ์วัชฏุกแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 165 นิคดี๙ สังมิใช่ประโยชน์[ความฉิบหาย] จักมีแก่นท่าน..." พราหมณด์ในพระพุทธศาสนั่นแล้ว ได้ให้สารภาพว่า "คิดละ คิดละ ท่านผู้เป็นอาจารย์ของคณะ ท่านผู้เป็นใหญ

ในบทนี้พระศาสดาได้สนทนากับพราหมณ์เกี่ยวกับความหมายของประโยชน์และการชนะในการพนัน โดยชี้ให้เห็นว่าความชนะที่แท้จริงคือการชนะใจตัวเองและการทำความดีมากกว่าแค่การชนะในการพนัน หน้า 165 นำเสนอแนวคิดนี้เพื่อส

ประโยค- พระธัชม์ปัถวีถูกแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 166 "ตอนนั้นแล้ว บุคคลชนะแล้ว ประเสริฐ ส่วน หมู่สัตว์ส่วนนี้ บุคคลชนะแล้ว ไม่ประเสริฐ เลย (เพราะ) เมื่ออุปนิสัยฝึกตนแล้ว ประพฤติ สำรวมเป็นนิสัย, เทวดา คนนธ

เนื้อหาส่วนนี้พูดคุยเกี่ยวกับความชนะในบริบทของพระคาถาและการวิเคราะห์คำศัพท์ในพระคถาที่ช่วยให้เข้าใจความหมายของการชนะที่แท้จริง โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการฝึกตนและการเป็นนิสัยที่ดี การวิเคราะห์ดังก

ประโยค- พระธัมปทัษฐุกาแปล ภาค ๔- หน้าที่ 167 ทางกายเป็นต้นเป็นนิสัย เทวดาดีดี คนธรรมดีดี ก็หรือมาพร้อม ทั้งพรหม แม้พากเพียรพยายามอยู่ว่า 'เราจักทำความชนะของผู้นั้น ให้กลับแพ้ จักทำอสิสงสั่งสังข์ที่เจ

บทความนี้กล่าวถึงการสำรวมทางกายที่สัมพันธ์กับนิสัยของเทวดาและคนธรรมดี การพยายามทำให้ผู้มีความชนะกลับแพ้ การสอนเรื่องการทำความเจริญในธรรมะเพื่อไม่ให้ตกอยู่ในความน่าสงสัย และการเทพธรรมที่สัมพันธ์กับผลขอ

ประโยค - พระธรรมปิฎกฐิติผสมแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 169 พระเทระกล่าวว่า "ท่านไม่รู้ทางแห่งพรหมโลกที่เดียว แม้ พวกอาจารย์ของท่านก็ไม่รู้ พระศาสดาองค์เดียวเท่านั้น ทรงรู้ มาแต่เกิด พรหมมา ฉันจึงทูลอาราธนให้พ

ในบทนี้ พระเทระได้กล่าวถึงการไม่มีใครรู้ทางแห่งพรหมโลก นอกจากพระศาสดาองค์เดียว ทรงแสดงถึงความสำคัญในการดูแลลูกโดยอิทธิอันเลื่องลือ และการบูชาผู้ที่มีความรู้ โดยระบุว่าผลของการบูชาผู้ที่อบรมแล้วนั้น มี

ประโยค- พระยับปุจฉาภูมิอากาศแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 170 [ แก่อรรถ ] บรรดาบเหล่านั้น นับว่า สงสม ความว่า ด้วยการบริจาค ทรัพย์พันหนึ่ง บาทพระคาถาว่า โย ยย สต มะ ความว่า ผู้ใดมีบริจาค ทรัพย์พันหนึ่งทุก ๆ เด

ในบทนี้กล่าวถึงการบริจาคทรัพย์และคุณค่าของการทำดี โดยการบริจาคจะส่งผลดีต่อบุคคลที่ปฏิบัติอย่างต่อเนื่อง ทั้งยังมีการแสดงถึงความสำคัญของอาหารที่บริจาค และผลบุญที่เกิดขึ้นในพระพุทธศาสนา ซึ่งสามารถทำให้ผ

ประโคม – พระอธิษฐานทิฏฐิถูกแปล ภาค ๔ – หน้าที่ 174 ท่านที่ท่านชูชิญญอย่างที่เขาบอกกัน ให้แก่วโตยมาหาชนตั้งปี ย่อม ไม่ถึงแม่เพียงส่วน ๔ แห่งคฤหัสฉะนั้นที่เกิดขึ้นแทนทั้งหลาย ผู้ใหว ้ สาวของเราด้วยฤทธิ

เนื้อหาเกี่ยวกับการอธิษฐานและการทำบุญในพระพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงบทบาทของการบูชาและผลที่ตามมา การอภิวาในท่านผู้นำ และการรักษาจิตใจให้พ้นจากความต่ำ โดยมีพระคาถาที่สอนเกี่ยวกับการบูชาบุญและความสำคัญในการ

ประโยค๖ - พระธรรมปิฎกฐัลป๙แปล ภาค ๔ - หน้าที่ 175 ที่เลื่อมใส เห็นปานนั้น; เพราะฉะนั้น การอภิวาทในท่านผู้อํานนตรงเท่านั้น ประเสริฐสุด." ในเวลาขบเทนา พระหนับบรรจุใสคาได้ผลแล้ว, ชนแม้เหล่าอื่นเป็นอันมาก

ประโยค-พระธัมมปทูป: ภาค ๔ - หน้าที่ 176 ๒. เรื่องอายุวัฒนมนูญ* [๔๔] [ข้อความเบื้องต้น] พระสาฆาคมือทรงอธิษฐานทิ้งสมบัติแท้ ประทับอยู่ ณ กุฏิในป่า ทรงปราทภูมิผู้มีอายุยืน ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "อภิวาทสัลล

เนื้อหานี้อธิบายความสำคัญของอายุวัฒนมนูญและการบรรยายธรรมโดยพระสาฆาคมือในป่า มีการเล่าถึงความผูกพันของพราหมณ์สองสายที่มีวิถีชีวิตต่างกัน ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการปฏิบัติธรรมในทางที่แตกต่างกัน พราหมณ์สายหนึ

ประโยค - พระธัมมะทัณฑ์ถูกฉฉกแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 177 [ พราหมณ์ถามเหตุที่หลายไม่ใหพรเสน่ห์ ] ลำดับนั้น เขากล่าวว่าสุขนั้นว่า "ผู้เจริญ ก็เพราะเหตุไง ? เมื่อผมไหว้ ท่านจึงกล่าวว่า 'ขอท่านจงเป็นผู้อยู่บน

ในบทนี้มีการสนทนาระหว่างพราหมณ์และเพื่อนเกี่ยวกับความหมายของสุขและเหตุผลที่ไม่มีการป้องกัน เด็กถูกตั้งคำถามและได้ไปพบพระศาสดาที่ให้พรเพื่อความยืนยาวและการป้องกันจากอันตราย โดยมีการตั้งคำถามเกี่ยวกับสุ

ประโยค། - พระขึ้นทิพย์ถูกแปล ภาค ๔ - หน้า 179 นั้นน. พราหมณ์สามัคคีรอให้ดึกนอนตื่นแล้ว ภิกษุทั้งหลาย สวด พระปริตร ๓ คำ ๗ วัน ไม่มีระหว่าง. ในวันที่ ๓ พระศาสดาเสด็จมา เมื่อพระศาสดาเสด็จไปแล้ว. พวกเทวดา

หน้าที่ 179 ของพระขึ้นทิพย์ภาค ๔ กล่าวถึงการประชุมของพราหมณ์และเทวดาเพื่อทำการอธิษฐานขอพรจากท้าวเวสสุวรรณให้เด็กมีอายุยืน โดยมีพระศาสดาเสด็จมาและประทานพรในวันที่ ๓ หลังจากการสวดพระปริตรเป็นเวลา ๗ วัน

ประโยค๒ - พระบัณฑิตทศพลแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 180 อายุทั้งหลาย ท่านทั้งหลายของดู ได้ยินว่า อายุวัฒนุพิงตายใน วันที่ ๓ บัดนี้อายุวัฒนุพิงตนัน (จำอยู่ ๑๒๐ ปี) อนุชาส ๕๐๐ คนแนวคลาดเที่ยวไป; เหตุเครื่องธาริ

ในพระพุทธศาสนาเน้นย้ำถึงความสำคัญของอายุและการเจริญเติบโตของจิตใจ โดยเฉพาะในธรรมที่กล่าวถึงข้อดีและคุณธรรมที่ทำให้ผู้คนสามารถเจริญเติบโตได้อย่างมีความสุขและเป็นประโยชน์ ในการประชุมของภิกษุท่านหนึ่งได้

ประโยค - พระธัมปทัฏฐ์ฉบับแปล ภาค ๕ - หน้าที่ 181 ย่อมเจริญสั้นกวา่เท่าใด, ธรรมทั้งหลายแม้นอทนี้ ก็เจริญสั้นกวา่ เท่านั้นเหมือนกัน, ด้วยว่าผู้ใดทำศาสนีย์อายุ ๕๐ ปี ให้เป็นไป, อันตรายแห่งชีวิตของผู้นั้น

เนื้อหาพูดถึงการเจริญอายุและความอันตรายแห่งชีวิตในพระธัมปทัฏฐ์ โดยระบุว่าการทำศาสนีย์ช่วยลดอันตรายไปในชีวิต และความเจริญของธรรมเป็นไปได้ แต่ต้องมีการทำงานอย่างต่อเนื่องเพื่อให้เกิดผลดี รวมถึงการบรรลุผ

ประโยค๒ - พระบรมโพธิสมภารษภภ ภาค ๔ - หน้าที่ 182 ๖. เรื่องสังกิจลาฯมณเฑ* [๔๘] [ ข้อความเบื้องต้น ] พระศาสนิกเมื่อประทับอยู่ในพระประทับทรงโปรดสังกิจ-สามเณร ตรัสพระธรรมเทศนานว various " โย อ สุตสติ ช

ในบทนี้กล่าวถึงการบรรยายของพระศาสดาเกี่ยวกับสังกิจ-สามเณร ซึ่งได้รับการถวายการเรียนรู้จากพระศาสดา เกี่ยวกับการทำอุตสาหะในคันธรรและการบำเพ็ญวิปสนาธรร พระศาสดาได้ตรัสตอบกับบัณฑุกระ รวมทั้งความสำคัญของกา

ประโยค- พระพิมพ์ทับตัวอักษรแปล ภาค ๔- หน้าที่ 183 [ ประวัติของสังกัจจาลามณี ] สามเณรของพระสังจาจารย์เดชะชื่อสังกัจจาลามณี มีอายุ ๗ ปี โดยกำเนิด ได้ยินว่า มารดาของสังกัจจาลามณี นับถือของ ตระกูลงมัณฑ์

ประวัติของสังกัจจาลามณี สามเณรที่เกิดในครอบครัวที่มีความศรัทธา มารดาของเขาเชื่อถือพระธรรม ก่อนที่จะเสียชีวิตด้วยความเจ็บไข้ เขาเกิดจากความเจ็บปวดและถูกเผาด้วยอุบัติเหตุในชีวิต เรื่องราวเปิดเผยว่าเขามี

ประโยค- พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๔- หน้าที่ 184 สมย่อื่น เด็กนั้นปรากฏว่า " สังจะจ" ครั้งนั้น พวกภูติ เลี่ยงเขาไว้ ด้วยปรึกษากันว่า " ช่างเกิด, ในเวลาที่แท้จริงแล้วพวก เราให้ขวางในสำนักงานพระสฤษฎิ์ผู้มี

ในหน้าที่ 184 ของพระธรรมปิฎกนี้ เล่าถึงเรื่องราวของเด็กที่ปรากฏในโลกและมีการสนทนาระหว่างภูติ เกี่ยวกับการบวชของเด็ก โดยภูตินำเด็กไปยังสำนักงานพระสฤษฎิ์เพื่อให้บวช พระศาสดาทรงรู้ว่าการบวชจะช่วยคลายภัยแ

ประโยค- พระอธิษฐานทัศนียภาพแปล ภาค 4 - หน้า 185 อย่างนี้แก้วกะแรผว่า' พวกเธออำลาพิชาญของพวกเธอแล้วจึงไป, ด้วยเหตุนี้น พวกเธอจึงมาที่นี่." พระเณร คิดว่า" กิญญาหลานี้ จัดเป็นผู้ที่พระศาสตรางรเห็น เหตุอย

บทนี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระเณรและพวกกฤษฎีเกี่ยวกับการอำลาที่ประสบพบเจอและความกังวลของพวกเขา โดยพระเณรแนะนำให้พวกเขานำสมเด็จไปในที่ตั้งเพื่อทำความเข้าใจเรื่องราวต่างๆ นอกจากนี้ยังมีการเล่าเรื่องราว

ประโยค๔ - พระธัมมปทุตฺตกแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 186 เมื่อภิญญูเหล่านั้นว่า " จงไปตามสถานที่สุกที่สมออยู" จึงหมอบลงแทบเท้าถ้วนว่า " ท่านเจ้าข้า เมื่อพวกพระเป็นเจ้าจักบ้านนี้อยู่ลอดถวายในพรรษา พวกระผมจะสมา

ในบทนี้ พระเดชะและภิญญูโดนกล่าวถึงการเตรียมตัวเข้าพรรษา รวมถึงการอุทิศตนเพื่อการบำรุงสังคมและทำโบสถกรรม การร่วมมือกันของพระภิกษุในการประพฤติและปฏิบัติตนอย่างเหมาะสม เพื่อรักษาเสถียรภาพและความสงบในสังค

ประชโภค-พระอังครับทุกพูดอิอแบบภูมิ ภาค ๔ - หน้า 187 บิณฑบาตในบ้าน มาถึงที่อยู่ อาบน้ำในแม่น้ำแห่งหนึ่งในระหว่างทาง นั่งบนหาดทราย ทำภัตติ ในนตอนนั้น บุรีนั้นถึงที่นั่นแล้วได้ ยืนอยู่ ณ ที่สุดส่วนหนึ่ง

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการบิณฑบาตของพระสงฆ์ในชนบท ซึ่งมีความสำคัญในการสร้างผลบุญให้กับผู้ที่ได้ทำบุญโดยการให้ภัตติและการร่วมไปกับพระสงฆ์ นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงความตั้งใจของบุคคลที่ต้องการทำวัตถุปฏิบัติใน

ประโยค – พระธรรมวัฏฏะฉบับแปล ภาค ๔ - หน้า 188 [ ฤกษ์ครุฑรบูรณ์หนี้พวกภูมิญูไปเยี่ยมอิศา ] เขาไปที่อยู่ของภูมิญูเหล่านั้นกับภิกษุเหล่านั้น ภาวะตบปฏิบัติเป็นอันดี ยังพวกภูมิญูให้รากไกร่อย่างยิ่ง โดยล่

ในประเด็นนี้ กล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างภูมิญูที่ไปเยี่ยมอิศา โดยมีการรบกวนจากโจรที่ข่มขู่ให้ทำการพลีกรรม ด้วยการฆ่าผู้คนเพื่อถวายเทวดา ภิกษุและภูมิญูอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบาก ก่อให้เกิดความตระห

ประกอบ- พระอิทธิมปทัตถุภาพแปล ภาค ๔- หน้าที่ 190 จับภิกษุปฐุ ไป เพื่อความพัสสนิกรรมเทวาคนนั้น. [ พวกภิภูยอมตัวให้โจรจับ ] พระมหากระฟังคำนันแล้ว จึงกล่าวว่าพวกภิภูว่า " ผู้มิ อายุ ธรรมาคิดเกิดแก่พวก

ในหน้าที่ 190 ของพระอิทธิมปทัตถุภาพ แสดงถึงความเสียสละของภิกษุและสามเณรในการช่วยเหลือกันเมื่อเผชิญกับอันตราย โดยภิกษุได้ตัดสินใจที่จะละชีวิตเพื่อปกป้องพี่น้องและผู้ร่วมทางในยามวิกฤต แม้ว่าจะไม่ใช่บุตร